Vaktherapeutisch video-bellen

Vaktherapeutisch video-bellen
17 maart postte ik een bericht waarin ik aangaf dat de hulpverlening van KleurSpel doorgaat, maar wel op een andere manier. 17 maart… het voelt als heel lang geleden. De laatste weken zijn we doorgegaan, met vallen en opstaan. Ik had niet verwacht dat ik dit ooit zou doen, maar het is een gegeven en in snel tempo geven we er handen en voeten aan: vaktherapeutisch video-bellen.

Het video-bel programma is opgestart, de webcam staat aan, materialen liggen klaar, we kunnen van start. Tja, dat is wat je zou denken, maar helaas… de mail met de link naar het video-bellen is niet aangekomen aan de andere kant of de cliënt zit al een tijdje in beeld, maar is niet zichtbaar voor de therapeut. We zijn creatief en kunnen zelfs video-bellen zonder video. Oké, dit heeft nog minder de voorkeur dan dat video-bellen heeft en is gelukkig een uitzondering.

Als het praktisch contact maken is gelukt begint het afstemmen via het scherm. Het kind of de jongere voelt zich in het begin vaak wat onwennig. Het is dan zaak om als therapeut de ander op zijn gemak te stellen (ondanks eigen spanning die je kunt voelen). We zijn getraind om te letten op non-verbale signalen en daarop in te spelen. Non-verbale signalen zijn ook via een scherm duidelijk zichtbaar. Het is geen goed teken als de ander niet zichtbaar is en alleen de stem van de ouder te horen is. 😉

We stellen een kind op z’n gemak door hem of haar vrij snel in beweging te laten komen. Soms helpt het om een paar vragen te stellen waardoor een kind zijn/ haar verhaal kan doen. Bij een ander werkt het beter om via de werkvorm aan de slag te gaan, door een tekening te maken of door bezig te zijn met muziek. De werkvorm zorgt voor afleiding en ontspanning. Het kind ‘vergeet’ het scherm en gaat hier binnen de kortste keren heel natuurlijk mee om. Tekeningen worden voor de webcam getoond en we krijgen zelfs regelmatig een rondleiding door het huis. Op een creatieve manier worden materialen gebruikt die we normaal niet zouden inzetten. Bij de beeldende therapie gebruiken de cliënten natuurlijke gevoelsmaterialen zoals blaadjes en bloemetjes en bij de muziektherapie maken kinderen gebruik van pollepels en pannen.

Veel jongeren lopen er tegenaan dat ze moeite hebben met het plannen van hun dagen. Als therapeut maken we hen bewust van het belang van een dagritme en helpen we hen een passende planning te maken. Eerste basis in deze crisis is overzicht en duidelijkheid bieden. Van daaruit kan een jongere weer ruimte ervaren om aan zichzelf te werken en geven we opdrachten in het kader van bewustwording van lichaamssignalen en gevoelens.

Nieuwe trajecten

Voor al onze lopende hulpverleningstrajecten geldt dat we zoveel mogelijk in contact blijven, problemen signaleren en kinderen en/ of ouders ondersteuning bieden in deze tijd. Daarnaast zijn we ook via video een aantal nieuwe trajecten gestart. Voor sommige kinderen, jongeren en ouders is het belangrijk dat er juist nu hulp is. We merken dat hier in het begin terughoudend over kan worden gedacht, maar dat het heel erg mee valt als het eerste gesprek is geweest. Ouders worden op een andere manier betrokken bij de hulpverlening van hun (jonge) kind. Ze maken het proces van heel dichtbij mee en spelen hier zelf een grote rol in. Juist de tijd die je als ouder nu thuis hebt met je kind bied de mogelijkheid om je kind sociaal/ emotioneel te laten groeien. Mocht je aarzelen over wat nu wijs is of heb je vragen over hoe je thuissituatie nu is, neem dan gerust contact met ons op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.